Sessizlik

Bir anı anımsıyorum, sen gidince. Gürültülü bir sessizlik oldu. Evet gürültülü, yakınlar ve dostlar sağolsun hiç yalnız bırakmadılar. Yine de sessizlik; kafamı yastığa koyduğumda kulaklarımda sesinin yansıması vardı. Sen gidince ne oldu bana? Senin ayak seslerini duymaya başladım. Neredeydin? Aradım durdum. Karanlık ve sessiz, ilerliyorun. Gözlerimde oynayan şekiller, kulağıma gelen fısıltılar dışında birşey yok. Son gördüğüm bana uzanan bir el, ilerde bir ışık ve gülen yüzün. Elinden tuttum, uzun etrafı çiçeklerle süslü bir yol yürüyoruz. Gözlerimi açtım. Sabah olmuştu, sensiz başlayan yeni bir gün. Farklı bir gün, artık farkındayım. Seni nerde aramam gerektiğini biliyorum. Bir yere gidemeyeceğini de...