Geriye bakan gözler ve dökülen gözyaşları?

Hiç hayatınızda kendinizi özel hissettiniz mi? Önemli önemsiz bir çok kere hissetmişimdir. Unutumadıklarımdan iki tanesi bana bakıp dökülen göz yaşları… Beni önemli kılan neydi o kadar. Bu güne kadar fark etmediğim sevgiyi,gösterilmeyen ilgiyi ayrılık zamanlarında mı belli olması gerekirdi. Bakışlarda gördüğüm bir vedalaşma sanki, birdaha görüşmemek üzere. Son kere elini başıma koyup saçlarımı okşaması, son kez benim varlığımı hissetme duygusu. Ben onlara bugüne kadar birşey yapmadım, hep bencillik ettim hep istedim. Kimi zaman isteklerim için ağladım. Bazen isteklerimin karşılığını aldım, bazen alamadım. Bakışlardaki hediyeyinin büyüklüğünü anlıyorum ama nedenini anlamıyorum. Belki yavrusuna korumak isteyen köpekten onun için bu kadar korkuyorum,ne pahasına olsun korucaktır. Peki neden bu gözyaşları, toplasam benim için paha biçilmez bir değer. Biliyorum sadece o an değil her zaman düşünülmüşüm. O ana kadar birikmiş endişeler. Artık yapabilcekleri bir şey kalmamış, elinde olmadan herşeyi bırakıp gitme vakti gelmiş. Bana o kadar zor gelmiyor, onların yerine koyunca kendimi, gözüm arakada kalır kalmasına da göz yaşı dökemezdim. Son bir kez sarılır vedalaşırdım. Anlamak için anne ya da baba olmak lazım.