Bir Hayat Hikayesi

Çoçuk Olmayı Unuttum

2009-09-10T22:16:00.000+03:00

Buz gibi bir kayanın üstüne oturmuş, yakamozları seyrederken
Ellerimin gölgesine bakıyorum, senin ellerini düşünüyorum
Seni gözyaşları içinde gördüğüm için mi yoksa artık yalnızlığa adım attığım için mi?
İçimdeki bu sızı niçin karar veremiyorum.
Çoçuk olmayı unuttum, kartopu oynamayı unuttum...

Her zamanki masamda oturuyorum, sonkez otuyorum bu masada
Ayrılık vakti geldi, başka bir masam olur mu bilmiyorum.
İçimden son işlerimi yapmak gelmiyor, yarınım yok oldu.
Çoçuk olmayı unuttum, bisikletin üstünde rüzgarı hissetmeyi unuttum...

Herkesin gözünde yaşlar varken benim tek hissettiğim kendi göz yaşlarım,
Sanki birisi tırnaklarımı etimden ayırmak istiyorda ben farkında değilim,
Sevdiğim insanı son yolculuğuna uğurladım, ayrılık vakitsiz oldu.
Çoçuk olmayı unuttum, çimenler üstünde topun ordandın koşmayı unuttum...

Bütün bunlar başıma gelirken çoçuk olmak isterdim,
Koşarkan düştüğümde, acısı geçince gülerek yeniden koşmak
Sabahın ilk ışıkları ile kapıya koşup, sokakta arkadaşlarımla oynamak
Çoçuk olmayı unuttum, belki o yüzden büyüdüm.

Yaşamak

2009-07-29T18:51:00.001+03:00

Hayatta bazı şeyleri anlatmanın yolu yoktur, yaşamak gerekir, sevgide böyledir.

Sözleri bırakıp yaşamak gerekir.

Ne kadar sevdiğini anlatamazsın, anlatamadıkça o anlamıyor sanırsın.

O anlamadıkça, sevmiyor diye düşünürsün.

Sevgi varsa yaşamak gerekir.

Gitmek isterse bırak söyleme ardından tek kelime, sevdiyse yaşamak için geri dönecektir.

Ondan şikayet etmeyi kes, sen karşılıksız seviyorsun zaten, kusur bulmakta nedir?

Bildiklerimiz

2009-07-13T22:53:00.001+03:00

Biz mi güneşin etrafında yoksa güneş mi bizim etrafımızda dönüyor? Gözlerime inansam güneş benim etrafımda dönüyor derim. Hayatta böyledir başkaları mutlu ettiğine inanırız ama bizi bizden başkası mutlu edemez. Sevginin tutsaklık olduğuna inanırız ama sevgi özgürlüktür.

Kaybolmak

2009-04-18T00:20:00.003+03:00

Güneşin utanıp bulutların arkasına saklandığı bir günde,

Tenimde soğuk rüzgarı hançerin keskin yüzü gibi hissettiğimde,

Herşeyi unuttuğumdan ya da nedenini bilmediğim bir gülümseme varken yüzümde,

Yine seni düşünüyorum...

Belki gözlerimle seni arayıp bulamasam da,

Sana dokunmak için kalkan parmaklarım boş bir alanda daireler çizse de,

Son gördüğümde üzerindeki kokun burnuma terketmek istemese de,

Yine seni düşünmekten kendimi alamıyorum...

Resimlerini beynime kaydetip, her yalnız kaldığımda onlara tekrar baksam da,

Rüyalarım da seni görünce sabah uyandığımda sadece seni hatırlasam da,

Seninle arkadaşça geçen zamanlar en güzel anılarla dolu olsa da,

Senin beni sevmeme olasılığın olsa da, sana benzeyen beni seven biri var içimde...

Bu yüzden seni düşünüyorum.

Seviyor...

2009-03-25T20:19:00.001+02:00

Bence patates kizartmasi beni seviyor, dondurma da, cikalata da... istanbul da beni seviyor... ispanak beni sevmiyor, roka da, cay da... cikolata beni sevmese agzimda guzel bir tat birakirmiydi? Cay beni sevse her sabah bir yudum isterdim. patetes kizartmasi sever mi? istanbul sever mi? Ben onlari seviyorsam, onların da beni sevdiğini düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Yuzunde bir gulumseme gormek, benim yaptigim bir resim. Senin dilinden sadece beni sevdigini isittim.

İçinde Yaşamak

2009-03-25T20:13:00.001+02:00

Bir tepede, yalnız bir agacın altında gelmeni bekliyorum. Tıpkı hayal ettiğin gibi, yeşil bir tepenin üstünde yalnız bir ağaç ve ağacın altında seni bekleyen sadece ben varım. Senden uzaklaşmamam için beni kendi içine yaşatıyorsun. Canın istediğinde beni ziyarete geliyorsun. Bazen o kadar uzun ara veriyorsunki sana birşey olmasından korkuyorum, biliyorum saçma değil mi? Sana birşey olsa bende burda olmazdım.

Yasamak

2009-03-21T08:47:00.001+02:00

Yasam bir ressamin elinde sekillenen resim gibidir, guzel olan ressamin elinde sekillenen her resmin farkli olmasidir. Herkesin yaşamı bir birinden farklıdır. Güzel olanda budur. Çoğu insan herkes benim gibi olsun ister. Bunun sebebi başkalarının yaşamlarını anlam veremez. Onlara uyum sağlamakta zorluk çeker. Herkesin kendisi gibi yaşam sürmesi halinde dünyanın daha güzel olacağına inanır. Sadece insanda değil toplumda da böyle bir anlayış vardır. Bir görüşe sahip topluluk, kendisinden farklı görüşe sahip topluluğun da kendisi gibi aynı görüşe sahip olmasına ister. Savaş bile çıkarırlar. Savaşın zıt anlamlısı barıştır. Barış içinde yaşamak için sevmek gerekir. Sevmek içinde insanları olduğu gibi kabul etmek gerekir. Rahat bırakın insanları istedikleri gibi yaşasınlar...

test

2009-03-10T15:14:00.001+02:00

test

Anlaman Gerek

2009-03-09T19:48:00.002+02:00

Kelimelerde değildir anlam, asla

Sen yüklersin kelimelere anlamı

Ağzından çıkacak bir kelimeye bağlı değildir, bu cesaretim, bu ateşim.

Başkasından duysam ne anlamı var iki kelimenin

Senden duymaktır özlemim, iki kelimeye bu kadar hasretim

Tahammülüm yok geçen zamana, beklentim sadece bir adım

Biliyorum zor olanda bu adımdan sonrası, hep yanında olabilmek

Hersey benim elimde olsa dünyaları bağışlamak isterdim,

Sen dünyaların hayalini kurmuyorsunki, sadece bir aydınlık istediğin

Ben sana ışık olamam ama ışığı anlatırım.

Su gibi olmak, toprakla uyum içinde olmak gerek

Susuz toprakta hayat, suyu bol toprakta nehir olmak gerek

Beni anlamak için benim gibi ölmeden ölmen gerek.

Mektup

2009-01-17T13:27:00.001+02:00

Elimde bir kalem, önümde boş bir kağıt yazmak için aklımda saklanan kelimeleri arıyorum. Gözümün önünden resimler geçerken çizmek istesemde durduramıyorum. Düşüncelerim bu kadar hızlı değişirken, seni unutmak kolay diye düşünürken neden aklımda hep sen varsın? Bu sevgimidir?

Limana demir atmış bir gemiyim, yolculuğa çıkmak için kaptanı(seni) bekliyorum. Denizde fırtınaya yakalanmaktan korkar mısın? Ben korkmam çünkü sen yanımda olcaksın. Dalgalarla mucadelemi kaybetsemde beni terk etzmezsin biliyorum. Bu limana gelmeden önce çok güzellikler gördüm. Hadi gel bekletme seninle paylaşmak isterim. Eminim sen de beğeneceksin.

Sensizlik

2009-01-01T20:35:00.001+02:00

her geçen anlıyorum ki
bir günüm daha sensiz geçmiş
her geçen günden sonra
bir sonraki günde senle olmak için
göz yaşı mı dökmeliyim?
anlarmısın ağladığı mı?
sende göz yaşını döker misin?
belki toprak anlar
düşen her göz yaşında
sevgi der adına
bizim anlayamadığımızı...

Yalnizliğa İlk Adım

2008-11-17T23:02:00.001+02:00

neden korkar ki insan yalnizliktan,
resmini cizsem yalnizligin,
yastigina simski sarilmis,
gozleri yasli birini hayal ederdim.
bir dunyada koybulmus,
sadece sorularin cogaldigi,
cevaplarin bulunamadigi.
odanin karanligini anlatmak istesem,
bir sarayin altinda gizlenmis,
iskence zindanlari kadar karanlik.
yanilmisim,bu yalnizlik degil,
yalnizliga ilk adimmis.
senle yurudugum bu yolda,
sensiz gidecegim yol ayrimina geldigim anmis.
icimdeki sonmus atesten kalan,
koz parcaciklarinin yok olmamak icin,
odanin ortasinda piriltilar birakarak,
yaptiklari son mucadeleymis.
bu ayrima gelmektense,
degmez miydi tum sorunlara katlanmaya,
sesini duymak bile yeterdi mutlu olmaya.
karanliga biraktigim yanitsiz cigliklarimdi,
senin sarayinin zindanlarinda cektigim acim.
nasil anlatirdim ki acimi,
senle acimi paylasmadan seninde canini yakmadan,
kacmaktan baska carem yoktu.
senin bildigin kacan bir suclu,
ben ise yalnizliga ilk adimini atan bir yolcu.

Demir Parmaklıklar

2008-07-04T21:07:00.003+03:00

Okuyup ya da okumaman o kadarda önemli değil. Bir yazı yazmak istiyorum.Kendim bir kere okuduktan sonra silinsin. Yaşadıklarım bir kumsalda bıraktığım ayak izlerim gibi kaybolsun.Üzerime vurulmuş demirden parmakları benden başka kim görebilirki? Belkide özgürce dağa taşa bağırmak istiyorum ama korkuyorum ya birisi duyarsa. Şu akılsız başım söz dinlemiyor ki; bir papağanım olsa ben anlayana kadar tekrar etse sözleri! Seni her bağrıma basışımda bir zindanın işkence odasındayım ve karşımdaki kendim.Sensiz özgür kalırmıyım diye düşünüyorum. Morkta teşhis edilmek için bekliyorum, ne soranım ne de gelenim var...

Kaybetmekten Korkmak

2008-06-18T23:35:00.002+03:00

Kaybetmekten kortuğun nedir? Beş yaşındayken en çok sevdiğin oyuncağı kaybetmekten korktuğun için elinden bırakmamışsındır? Sekiz yaşında, kaybetmekten korktuğun için annene daha sıkı sarılmışsındır. Onbeş yaşında ilk aşkını kaybedersen yaşayamayacağından korkarsın? Ya şimdi? Yine kaybetmekten korkarsın! Sadece gülüşünü görmek yeter.

Hayatın İçinden

2008-06-10T09:22:00.001+03:00

Deli dolu bir kar tanesiydim, yükseklerden korkusuzca atlardım. Ta ki senin avcuna düşüp eriyene kadar!

Son kez kendi fotoğrafımı çektim, elimde kazma kürek yanına kendi mezarımı kazıyorum!

Körebe

2008-02-25T23:18:00.001+02:00

Gözlerim seni ararken sen uzaklardasın, gözlerime siyah bir yazma bağlanmış.

Ellerim ellerini ararken sen uzaklardasın, dokunduğum hiçbirşey senin elin değilmiş.

Burnum senin kokunu ararken sen uzaklardasın, duyduğum koku senin kokun değilmiş.

Bir körebe oyunu bu sanki, seni bana yasak kılmış.

Yoklugun

2008-01-10T22:12:00.001+02:00

Kim bilir belki daha çok, belkide mum ateşinin ömrü kadar

Yanımda olmadığın zaman daha çok kıymetini biliyorum

Yanımda olsan belkide değerini yitireceksin

Belkide yanında yalnızlıktan daha çok şey bulacağım

Sana olan sevgim daha da büyüyecek

O zaman sana söyleyecek iki kelime için caseret bulurum

Yaşanmadan sevginin değeri bilinmez...

Seni Seçtim

2007-12-31T02:50:00.001+02:00

Bütün gayretim hayatımda birisi olsun diye değil, hayatımdaki en güzel şey sen ol istedim.

Ay Parçası

2007-12-29T22:03:00.001+02:00

Bazen bir bakış bazende söylenen bir söz etkiler. Bilmem başına geldimi, bazende tanıdıkça bir öncekinden daha çok etkilenirsin. Söyleycek sözün yoktur. Hazinesini ıssız bir adaya gömüp haritasını mezarına koymak isteyen bir korsan olmak istersin. Gönül bu rahat durmaz ve anlatmak ister. Bazı kelimeler vardır gönülden söylenmedikçe anlamı olmayan işte o sözleri ancak gönlü olan anlar. Hazineni kaybettiğin de bir süre inanmak istemezsin. Ortada döner durursun, bir çare bulmak istersin. Alışırsın yokluğuna, her kapı çalışında haber geldi diyerek koşarak açtığın kapıya sıradan davranırsın. Yokluğuna alışmak kaybetmek değildir, senin için çaresizliğe inanmaktır. Kelime hazinemizin bir köşesinde bunu anlatan bir kelime vardır oda umuttur. Kapıya yapılan davranış değişir ama kapının ardındaki haberin hayali değişmez.

Destan

2007-12-27T14:11:00.000+02:00

Gülün kokusu yayılınca böcekler arasında destan olur, senin kokun yayılınca gönlümde destan olur...

Cümle

2007-12-25T10:41:00.001+02:00

bir esinti önündeki kuru yaprağı uçuran

bir küçük dalga kıyıdaki taşları ıslatan

bir kaç yağmur damlası şemsiyeye düşüp ses çıkaran

bir cümle kalpleri kıran...

Mektup

2007-12-24T20:24:00.001+02:00

Sen gelmeden önce mektubun geldi. Mektubunda nerde olduğun değil kiminle olduğun önemlidir diye yazmışsın. Devamına orda olmaktansa seninle olmak güzel olurdu cümlesini eklemişsin. Mektubun içinede birde çıra koymuşsun gönlünde bir ateş yoksa yak diye. O günden sonra ne zaman geçer oldu ne tepedeki güneş iner oldu. Koynuma sakladığım mektubun çırayla birlikte her geçen gün bağrımı yaktı. Gelmene iki gün kala senden önce haberin geldi. Bir serseri kurşuna hedef olmuşsun. Haberini duyduğum gün toprağa göz yaşım düştü. Sen gelmeden mezarının yanındaki toprağa ben düştüm. Nerde olduğun değil kiminle olduğun önemlidir.

Senle Geçen Vakit 2

2007-12-17T00:00:00.001+02:00

Seni gelirken izleyebilmek için bugün parka senden önce geldim.

Parkın kapısından girince beni gördüğün zaman yüzündeki gülümseme, içimdeki ateşe odun atmak oldu.

Ve gelip yanımda oturduğunda hangi konuda konuşmam gerektiğine karar veremeden sen anlatmaya çoktan başlamıştın.

Yüzümde tebessümle seni dinlerken sende bana heycanlı bir şekilde dün yaşadıklarını anlatıyordun.

Birşeyler anlatırken el kol hareketlerini yüzündeki mimikleri unutmamak için teker teker hafızama kazıyordum.

Bir sonraki sensiz günümde onları hatırlayıp mutlu olabilmek için unutmamak istiyordum.

Konudan konuya geçerken kısa zaman aralığında elimden tutuşun yüzümü kızartıyordu.

Yüzünde üzgün bir ifade oluştuğunda anladımki gitme vakti gelmişti.

Vedalaşırken bir dahaki buluşma gününü ve saatini belirledik.

Parktan ayrılırken ben hala seni seyrediyordum ve sende bir iki adım atıp bana bakıp gülümsüyordun.

Ve benimde parktan ayrılma vaktim geldiğinde evimin yolunu tuttum.

Eve geldiğimde yüzümde bir tebessüm oluştu.
Parkta oturup çoçukların oynamasını seyrederken hayal kurmanın beni ne kadar mutlu ettiğini düşündüm...

Kırmızı Mürekkep

2007-12-16T01:41:00.001+02:00

Bazen hüzünlü bir ortamda insan yazı yazmak ister. Yazının özel olması için kırmızı mürekkep kullanır. Masada kırmızı mürekkep yoktur ama yazının rengi kırmızıdır. Kırmızı mürekkebi kanayan yarasından almıştır.

Hayat

2007-12-09T23:12:00.001+02:00

hayat bazen beraberliktir, aynı yolda aynı yöne gitmek
hayat bazende ayrılıktır, yolun solunda ayrı yönlere gitmek
hayet bazen neşelidir, beraber dostluklar kurmak güzel şeyler paylaşmak
hayat bazende hüzünlüdür, insanları bazen anlamamak tartışmak

Benim Hayalim

2007-12-09T22:57:00.000+02:00

benim hayalim pembe pabuçlar değil
benim hayalim mavi bir bisiklet değil
benim haylim pembe pabuçları giyen bir küçük kızın sevinci
benim hayalim mavi bisikletine ilk binişindeki çoçuğun çoşkusu

Yağmur Damlası

2007-12-01T03:15:00.001+02:00

Bir yağmur damlası olsam, bulutlardan atsam kendimi

Nereye düşeceğimi bilmeden ama düştüğümde bir hayat olsam

Çiçeğin yapraklarındaki ya da kelebeğin kanatlarındaki bir renk olsam

Bir nehire karışsam uzun çoşkulu yolculuk yapsam

Ticaretin İkinci Yüzü

2007-11-29T11:07:00.001+02:00

İhtiyacın sonucunda parayla alınan ürün, ürünün sağlayıcısı ile yaşanan pazarlık. Bunlar ticaretin içinde geçen olaylar. İnsan nasıl olurda ihtiyacı olmayan birşeyi alır? Sosyalleşme ile moda kavramının ortaya çıkması... Moda insanın özgürlüğüne müdahale, yönlendirme... Reklam, markalaşma... Güvenin kazanmak için kalitenin değerinin yüksek gösteren reklamlar... İnsanın alması gerektiğine inandıran bilgilendirmeler... Ticaret oyunları, aldığınız ürünlere üzerinde ufak değişikler yaparak yeni teknoloji olarak vitrinlerde yer alması... Bunun sonucu olarak elinizdekiyle tatmin olmama... Bunlar ticaretin birinci yüzü...

Ticaretin ikinci yüzü saman altından su yürütüp, suyu satmak... Uçan kuşlara özenip uçağın yapılması gibi doğanın her canlıya karşı başka bir canlının üstünlüğüne benzer, önce zehir sonra panzehir... Sonra yeni zehir yeni panzehir... Doğalına karşılık yapay bir eko sistem... İlk önce zehire ihtiyaç olanı oluşturmak sonra yanında olmak... Zehirlenmiş kişinin yanında olmak onada panzehir satmak... Zehiri alacak para kaynağını yaratmak için kara para... Kara para? Büyük para? Beyaz zehir ticareti, organ ticareti... Birilerinin elinde viski bardağı toplantı yapar, birilerinin elinde silah maşalık yapar... Hem parayla hemde canıyla ödeyen bir toplum... Koyunlar sabah kıra gittiğinde derdi sadece doyacak kadar ot bulabilmek... Insanda ekmek parası...

Yakışır

2007-11-21T15:55:00.001+02:00

Kırmızıya beyaz, beyaza siyah yakışır,

İnce bele kemer, gülen yüze al yanak yakışır,

Meyve ağacına çiçek, kıvırcık saçlara çiçekten taç yakışır,

Odaya karanlık, karanlığa ben, banada yalnızlık yakışır...

Sevgi Öğretmenim

2007-11-12T21:36:00.000+02:00

Hep sakladığım geçmişte yaptığım bir resme ait bir fotoğraf var. Fotoğrafın içinde o resmi nasıl yapmamız gerektiğini anlatan bir öğretmenim var. Fotoğrafta onun bana sevgi dolu bakışları ön plana çıkmış. Belkide o resmi bu kadar güzel yapmamın ardında, onun bana sevgi dolu bakışları ve benimde bu sayede resmi severek yapmam var. Uzun zamandır o bakışlara hasret kaldığımdan aklıma geldikçe çıkartır o fotoğrafa bakarım. Bu fotoğrafa baktıkça içimde bir sıcaklık hissederim.İçimden bana bu sevgiyi öğreten öğretmenime sarılıp ağlamak gelir. Belkide çoçukları bu kadar sevmem onun bana öğrettiği sevgidendir.

Senle Geçen Vakit

2007-11-02T14:30:00.001+02:00

Bir otobüsün arka koltuğunda pencereden geçtiğimiz yerleri izlerken, sen yanımdaki koltukta başını omzuma dayamışsın.

Bir dükkanın önünde geçerken kolumdan çekerek işaret ettiğin elbiseyi almamı istiyorsun.

Otobüs durağında beklerken soğuktan üşüdüğün için koluma sıkıca sarılmışsın. İçimdeki yanan ateş ısıtsın diye çabalıyorsun.

Asansörde sadece sen ve ben varız, sen bir köşesinde ben bir köşesinde bir birimize bakıyoruz.

Sen kanepenin bir köşesine oturmuş televizyon izlerken bende fırsattan yararlanıp başımı dizlerine yaslamışım.

Başımı yastığa koyunca sıcaklığını, gülüşünü, bakışlarını ve hareketlerini hatırlayabiliyorum.

Bana söylediğin kelimeleri hatırlamıyorum, senle geçen günümün sadece hayal olduğundandır.

Gölgemin Göz Yaşları

2007-10-31T11:14:00.001+02:00

Öyle bir an gelirki ağlamak istersiniz ama ağlayamazsınız. Rüzgar sizi anlar ve sizin öfkenizi anlatmak için daha sert eser. Bütün dünyanız sessizleşir, aklınızdakı kelimeler bir yerelere saklanır söylemek için birşey bulamazsınız. Vücudunuz size olan sadakatını en iyi şekilde göstermek ister ama sizin aklınızda hiç bir hareket yoktur. Sanki aklınızla birlikte zamanda durmuştur. Saatler artık tık demez, en son ne zaman tık dediğini hatırlamazsınız. Yaranız kanar ama kimse bilmez kanadığını.
"Kılıç yarası geçer, dil yarası geçmez" der atalarımız. İşte o an gölgeniz sizin için göz yaşı döker...

Kardeş Türküsü

2007-10-28T04:39:00.001+02:00

Ne haddime düşmüş ki ben bu yazıyı yazıyorum. Bunu çok istediğimden olsa gerek diye düşünüyorum. Savaş, ayrılık,barış, dostluk ve kardeşlik kelimelerinden bir yazı yazmak istesem bu yazıyı yazmak gelirdi. Hani derler ya, dedem atın üstüne çıktığında İstanbul'dan Yemen'e kadar bizim topraklarımızda yolculuk yaparmış. Bir savaşta yenik düşmüşüz, topraklarımızı düşman elinde bırakmak zorunda kalmışız. Bana anlatan tarih kitaplarında böyle yazıyor. Şimdi bir birine küs iki kardeş gibiyiz oysa ne kavgamız var ne de savaşımız var. Bir dönme dolap olmuş ki, birileri bu iki osmanlıdan sonra kurulan kardeşi bir birine düşürmek isterler. Benim gönlümdende birlik beraber olmak isteği var sırf bizi bir birimizi düşürmek isteyenlere cevap olarak. Biliyorumki kim kardeşlik değilde kim bencillik yapmak isterse bu görüşün tersini savunacaktır... O zaman geçerim şehit olan kardeşlerimin mezarına "Hakkını helal et şehidim, senin canını feda ettiğin topraklarda barış var artık." Ve bir türkü yazalım kardeşlik türküsü olsun, bu türküyü dinleyip bizimle kardeş olmak isteyen bize katılsın.

Terörist Lideri Olsam

2007-10-24T10:02:00.001+03:00

Bir köşede oturmuş düşünüyorum. Terörist lideri olsam hedefim ne olurdu. Çok basit değil sonuca ulaşmak ama basit bir düşünceden yola çıkmayı denicem. Yüksekte ulaşamadığım kişilere sesimi duyurmalıyım. Onlarda benim gücümün farkına varmasını sağlayıp bir telaş içine sokmalıyım. Nasıl mümkün olabilir ki? Bir amaç için toplanmış bir gurup oluşturmalıyım. Bilmemeliler asıl amacımı ama onlara bir hayal vermeliyim ki yapmak istekdiklerimi sorgulamadan kabul ettirmeliyim. Yaptığım eylemler millet farkına varsın ve endişe duysun istiyorum. Halk eylemler yapsın, teror dursun diye seslerini yükseltsinler istiyorum. Yönetimi endişe içine düşürdüğümde benim isteklerimi yerine getircekler. Kurduğum guruba yapılcak bir saldırı, ölecek insanlar ve harcanan milli gelir benim amacıma ulaştığımın göstergesi olacak. İnsanların ölmesi benim için önemli değil, bunu daha büyük bir amaç için kullanabilirim. Halkın tepkisini gördükçe yüzümde bir gülümseme olacak, başarımı kutlucam...

***

Bir zamanlar ülkenin kralı zam üstüne zam yapar, zamlar sonunda halkının tepkisini ölçmek için adamlarını yollar nabız yoklatırmış..

Adamları, " Efendim, halk gülüyor eğleniyor kimsenin taktığı yok" dedikçe kral zam yapmaya devam edermiş... Günün birinde kralın adamları, " Efendim son zamlardan sonra kimsenin ağzını bıçak açmıyor, herkes evine çekilmiş, sokaklarda in cin top oynuyor" demişler...

Bunun üzerine kral, " Bu kadar yeter, en büyük korkum sessizliktir. Sessiz olanın ne yapacağı bilinmez" demiş...

***

Bir Yazı

2007-10-19T22:48:00.001+03:00

Bir yazı işte, bir odada yazılan. Dört duvarı bir kapısı olan, işte bildiğiniz gibi bir oda. Dört duvarı bir usta tarafından arpa sarısını bayanmış. Bır ustada kapısını alın teriyle yapmış ve bir ustada yerine takmış. Bir masa var dört bacağı olan üstünda beyaz bir kağıt ve kağıdın yanında bir kalem. Masanın önünda bir sandalye tahtadan yapılmış. Sandalyenin üstünde oturan benim. Düşünüyorum, düşünürken etrafımı bakıyorum. Şuana kadar yazdıklarım bakarken gördüklerim. Peki bu beyaz kağıda yazmak istediğim nedir? Sevgimi anlatmak istiyorum. Daha sonra tekrar tekrar okuyup şuandaki hissettiklerimi hatırlamak istiyorum. Korkuyorum unutmaktan, unutmamak için yazmak istiyorum. Yazamıyorum, o kadar zorki hissettiklerimi yazmak. Farkındayım sadece ben biliyorum, kelimelerde bilmiyor. Bu beyaz kağıtta öğrenemeyecek, banada hatırlatamayacak. Yaşadığım odayı anlatabilirim ama sevgimi anlatamıyorum. Unutmak ya da hatırlamamak sadece bana kalmış...

Hayal

2007-10-04T14:43:00.001+03:00

Tepedeki yalnız ama büyük, görkemli duran ağacın dalındayım, güneşin batışını seyrediyorum. Yalnızım ama şikayetçi değilim, burda yalnız olmak kendi seçimim. Bu benim için kendimi ödüllendirmem. Bu bir hediye, kendime armağan ettiğim.

Duvarları Olmayan Oda

2007-10-03T12:51:00.001+03:00

Benim yaşadığım dünyam duvarları olmayan bir odadır. Gözlerinizin gördüğü, gözlerinizde oluşupta beyninizde yorumlanan elektriksel bir akımdan başka birşey değildir. Kulaklarınızın duyduğu, dilinizin tattığı, burnunuzun kokladığı ve parmaklarınızın ucunda hissettiğiniz de bundan farklı değildir. İşte benim dünyam gördüklerim, duyduklarım, tattıklarım, kokladıklarım ve dokunduklarımdan ibarettir. Bunlar beni sınırlayan duvarlar oldular. Ne zaman düşüncelerime sınır koymadım ama yapacaklarımı sınırladım. O zaman odanın duvarları kayboldu. Artık duvarları olmayan bir odada yaşıyorum.

Başarı Hikayesi

2007-10-03T12:36:00.001+03:00

Bu bir başarı hikayesi. Aslında başarının ne olduğu o kadar da önemli olmadığı bir hikaye. Önemli olan beraber harcadığımız emeği ve geçen zamanı paylaşmamızdır. Bir hata olduğunda bir birmize bakıp gülümsememiz bu hikayeyi büyütür kafamızda. Her aklıma sen geldiğinde o hikayeyi hatırlarım. Belkide bu başarıyı birbirimize duyduğumuz sevgiden dolayı kazandık. Tam umudumuzu yitirmişken birbirimizin elini tuttuk ve ortaya mucizeler çıktı. Umudumuzu yitirmişken birbirmize sevgimizi anlattık, belki yanlış kelimeler kullandık belkide anlayamadık ama birbirimizi ne kadar sevdiğimizi düşününce yeniden umut kazandık. Biz başardık, bu bizim başarı hikayemiz.

Geçmiş

2007-10-03T12:14:00.001+03:00

Geçmişte yaşananlar ders olmalı, gelecekte yaşanacaklara engel olmamalı!

Sır

2007-10-03T09:25:00.001+03:00

İçimde gizli olan sır nedir?

Özgür Olmak

2007-10-02T11:25:00.001+03:00

İstediğin gibi yaşamaktır. Önemli olan ne istediğini bilmek, kendin için en doğru olanı isteyebilmektir.

Sevgilim Olmalı!

2007-10-02T11:19:00.001+03:00

"...beni Yalnızlık bulur, yalnızlık vurur..." sözüne baktığımızda yalnız kalmaktan korkuyor insan. Başıma yere eğdiğimde bile iki gölgenin el ele tutuşunu fark ediyorum. Filmlerde, dizilerde özendirilen bir sevgili yaşamını izliyorum. Eğer yalnızsanız bunları görmek size işkence gibi gelir. Taştan olsunda sevgili olsun diye düşünmeye başlarsınız. Bundan kurtulmak için cesaret kazanırsınız. Yöntemler araştırır, bulur ve uygularsınız. Artık sizinde bir sevgiliniz vardır. Bir süre sonra yürütemezsiniz ve ayrılırsınız. Artık sizi kaybetmek korkutmaz. Çorap değiştirir gibi sevgili değiştirirsiniz. Bu senaryoda kahraman olmak istemiyorsak ne yapmalı?

İstanbul Büyüsü

2007-09-28T12:11:00.001+03:00

6 yaşlarında annem ile birlite Istanbul'a geldik. Abimin evlilik yıllarının ilk senesi idi. Annem abimi ziyarete gelmişti. Yanınada eşlik etmem için beni getirdi. İlk defa bu kadar çok binayı bir arada görüyordum. Arkadaşım olmadığı için evden fazla dışarıya çıkamıyordum. Annem ile dünüranne bir sabah benim elimden tuttular ve yola çıktık. İlk önce trene bindik. İlk defa trene biniyordum. Hemen camdan bakmaya koyuldum. Benim için her görüğüm ilkti, o nedenle beni heycanlandırıyordu. Bende küçükken çok soru soran bir çoçuktum. Ama nedense ağzımı bir kere bile açmadım. Gördüklerim aklımı o kadar meşgul ediyor ve ard arda yeni güzellikler görünce soru sormaya zaman kalmıyordu. Sessiz kalmak, bütün gördüklerimi en ince ayrıntısına kadar hafazıma almak için yapabileceğim en iyisi idi. Gördüklerime hayran kalınca elimde olmadan yaptığım bir seçimdi. O zaman ünlü olduğunu bilmediğim Haydarpaşa tren istasyonuna geldik. Kapıdan geçip merdivenlerden indik. Vapur için jeton aldık ve beklemeye koyulduk. İndiğim merdivenler sıradan geldi. Şimdi İstanbul'a gelen birisinin ilk poz verdiği yer, İstanbul'a geldiğinizin bir kanıtı. Vapura bindik. İlk defa denizi, ilk defa İstanbul Boğazı'nı görüyordum. Kitaplarda küçücük mavi bir çizgiydi. Vapurda son durağımız Eminönü idi. Vapurdan indikten sonra bizi balık ekmek yapanlar ve oyuncak satanlar karşıladı. Çoçuktum oyuncaklara bakıyordum, daha önceden hiç bu kadar çeşit görmememe rağmen hiç ilgilimi çekmemişti. Annem ve dünüranne oyuncaklar için ağlayacağımı düşündülerki eve gidince sürekli hiç birşey istemedi çok usluydu diye beni övdüler. Hep küçük yapılar gördüm. Bu kadar büyük yapıların ve mimari eserlerin büyüsü beni kör etti. Kapalı çarşıdan geçerken etrafıma şaşkın şaşkın bakmaya devam ettim. Bu satılanlar nedir? Yenilir mi? Içilir mi? Giyilir mi? Binilir mi? Gezimizin büyük bir kısmını bitirdik ve Sultanahmet'e geldik. Hafızamın artık günlük hafızası dolmuş. Sultanahmet ve Ayasofyanın büyüsüde sersemleştirince, gezinin bundan sonrasında fazla birşey hatırlamıyorum. Benim için süpriz bir gezi olmuştu. Böyle bir gün yaşayabileceğim aklımın ucundan bile geçmedi. Ve eve döndük. O akşam sessizdim.Akşam evde ne kadar uslu çoçuk olduğumu konuşuluyordu. Bense sessizce oturmuş sersemliğimi üzerimden atmaya çalışıyordum. Akşam gündemde benim olmam doğaldı. Çünkü gezi boyunca annemle ve dünüranneye hiç bir zorluk çıkarmadım. Karnım aç demedim, şeker ya da oyuncaklar için ağlamadım ve yoruldum demedim. Kısacası o gün ben normal bir çoçuk değildim. Memlekete döndükten sonra Istanbul'u tekrar görmenin hayaliyle günlerimi geçirdim. Hep Istanbul'da okumak istedim.

Küçük Mühendis

2007-09-25T20:24:00.000+03:00

Aklımda kalan, hayatımdan çektiğim bir anının fotoğrafları bunlar. Elimde kumbaram, abimin bana verdiği bozuk paraları içine atıyorum. Abim ve yengem elimden tutmuşlar beraber pazara gidiyoruz. Yanıma kumbaramdaki paraları aldım, aklımda kendime güzel bir oyuncak almak var. Çocukken şimdi olduğu kadar aletlerle birşeyler yapma arzusuyla doluydum. İşte oyuncakçının önündeyim, aklım plastik bir kum komyonu, kepçe ve buldozere takılmış. Elimdeki paraları sayıyorum, yeterse üçünü birden alıcam. Elimde aldığım oyuncaklar var, topraktan kendime yol yapmaya çalışıyorum. Yanımda ağlayan küçük yiğenim, bende oynucam diye ağlıyor. Biraz önce oynadığım oyuncaklara dokunamıyorum, alevler içinde yanışını seyrediyorum. Annem yiğenimi oynatmadığım için onları kazanın altına atıyor. Odada ağlıyorum, yiğenim bana gelmiş “...annanemi döverim ben. Sen ağlama!” diye teselli ediyor. Çocuğuz işte kin tutamıyoruz, unutuyoruz bir saat sonra yaşadıklarımızı... Şimdi unutmak daha zor, sevdiklerimizi kaybetmemek için onları anlamak, hoş görülü olmak ve fedakarlık yapmak gerektiğini düşünüyorum.

Uzak ve Yakın

2007-09-25T11:06:00.001+03:00

Ne kadar uzaktasın bana, uzattığım elimi tutamayacak kadar uzaktasın.

Saç tellerinin arasından esen rüzgarla kokunu alamayacak kadar uzaktasın.

Sen etrafı seyrederken, sade duruşunu görmeyi özlücek kadar uzaktasın.

Gözlerimi kapatıp yüzünü hatırladığımda, bazı parçalar eksik olacak kadar uzaktasın.

Ne kadar yakınsın bana, seni düşündüğümde içimi ısıtacak kadar yakınsın.

Adımlarımı hatırlamadığım ama senin aklımda olduğunu hatırladığım kadar yakınsın.

Yanımda olmadığın halde sesini duyacak kadar yakınsın.

Etrafı seyrederken gördüğüm tekşeyin senin gülüşün olduğu kadar yakınsın.

Konuştuğum kadar yakınsın, konuştuğun kadar uzaksın.

Dinlediğim şarkı kadar yakınsın, dinlediğin şarkı kadar uzaksın.

Tenini hissettiğim kadar yakınsın, hissettirdiğin kadar uzaksın.

Yaşadığım kadar yakındasın, yaşadığın kadar uzaktasın.

Su Damlaları

2007-09-24T10:59:00.001+03:00

Su dolu kovaya su damlası nasıl düşer? Düştüğünde nasıl bir görüntü oluşur? Su damlası kovaya düştüğünde dalgalar oluşturur. Oluşan dalgalar kovanın kenarlarına çarpınca geri döner. Eğer yeterince büyükse dalgalar uzun bir süre gözlemleyebilirsiniz. Zamanla dalgaların büyüklüğü azalır. Su damlası ne kadar büyükse oluşan dalgalarda o kadar büyük olur. Kovanın ne kadar dolu olduğuna ve damlanın büyüklüğüne göre su taşabilir. Hayatta damlalara başımıza gelen kötü olaylar dersek, suyun karşılığı ne olur?

Mektup ve Özerine Düşen Gözyaşı

2007-09-22T15:31:00.001+03:00

Elimde geçmişte sahip olduğum ama değerine hiç kaybeymeyen bir mektup var. İçinde yazanların fazla bir önemi yok ama kimden geldiğinin büyük bir öneme sahip. Özenle hazırlanmış.Kelebeklerle süslenmiş, üzerine renkli simli kalemle yazılar yazılmış birde üzerine koku sıkılmış. Mektubu bu kadar özel olmasını isteyen duygu nedir? Belliki bu mektubu alan kişinin çok mutlu olmasını istemiş. Buna karşılık benim verdiğim değer mektubun üzerine düşen bir damla göz yaşı oldu.

Tren Biletleri

2007-09-22T14:45:00.001+03:00

Bir insana sevdiğinizi nasıl anlatırsınız? Onunla ilgili bir SMS.

"Seven bir insanın boynuna zincir dolanır, diğer ucu sevdiğindedir. Sevdiğinden ne kadar uzaklaşırsa nefes alması o kadar zorlaşır. Sana verdiğim tren biletleri benim için bir nefestir."

Altın Kalp

2007-09-22T14:11:00.001+03:00

Birileri hakkında konuşurken altın kalpli birisi diye bahsetmişimdir. Birisinin nasıl olurda altın gibi bir kalbi olur. Hiç örnek bir insan olmak istediniz mi? Bunu başarmak çok zordur diye düşünüyorum. Farkındayım onlar için bu o kadarda zor değil. Nasıl bu hale geldiler? Bence yetiştiren insanların bu konuda çok büyük emeği olduğunu düşünüyorum. Yerinde ve zamanında yanında olan anne ve babanın çok büyük etkisi vardır. Çoçukken çok şey öğrenirsiniz siz farkında değilsinizdir ama yavaş yavaş karakteriniz belli olur. Bu nedenle anne ve babanızdan etkilenir ve kısmen onlara benzersiniz. "Ağaç yaş iken eğilir" atasözü bunu yeterince anlatır. İlk eğitimin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Çoçuklarınızı yetiştirirken hiç çoçuk yetiştirilmesi konusunda bir kitap ya da profosyonel yardım almayı düşündünüz mü? Deneme yanılma yoluyla onları yetiştirmek mi istiyorsunuz? Sadece kol kanat germek yeterli değildir nasıl kol kanat gerilmesi gerektiğinide bilmek gerekir.

Takip

2007-09-20T16:46:00.001+03:00

Bir bankada çalışıyorum. Elimde ziyaretçi kartı var. Her kapıdan geçemiyorum. Diğerleri açtıktan sonra ardından bende geçiyorum. Yine o şekilde hızlı bir şekilde köşeyi döndüm ve kapı kapalıydı büyük hayal kırıklığına uğradım. Ama arkadan bir bayan geliyordu, hemen ona yol verdim. Kapıyı açınca bende girdim. Hafif başını çevirip arkasına baktı, benim takip ettiğimi görünce artık içinde ne ön yargılar vardı bilemiyorum. Koridorda fazla ilerlemeden durdu. Ben hemen hızlıca yanından geçtim odama girdim. Olay çıkmadan atlattık ama bayanın yüzündeki şaşkın ifadeyi hala unutamıyorum.

Bir çiçeğin yaşam hikayesi?

2007-09-12T14:19:00.001+03:00

Evimizdeki çiçeklerin yaşama hikayesi bu. Aslında onların yaşamı değil benim onlara yetiştirmek için verdiğim emeğin hikayesi. Çiçeklerin güzelliği her zamn beni büyüler. Bu nedenle çiçeklerin photoğrafını çekmek benim için hobi halini aldı. Tohumları ekip sulamak, zamanla yeşil bir bitkiden renga renk çiçeğe dönüşmesini izlemek gerçekten verdiğiniz emeğe deyecek bir hikayedir. Ama sonuçu çok az görürsünüz. Aylardır suladığınız çiçek kısa bir sürede açar ve solar. Emeğinizin karşılığında kısa süren bir mutluluk yaşarsınız. Eğer çiçekleri sulamak ve büyümesini izlemek bana güzel gelmese sadece o kısa süre için büyük bir işkence çekmek zorunda kalırdım.Genelde emek sarf etmeyi zorunlu olduğumuz için yapar ve uzun bir süre hayatımız işkenceye döner. Hayatımızdaki geri gelmicek değerli olan zamnları bu nedenle sıkıntılı yaşanır. Bunun nedeni çoğu zaman o çiçeğin kısa zamanına çok değer verip verilen yetiştirme emeğine değersiz görmekten kaynaklanır. OSS sınavına hazırlandığımız son lise yılımız, üniversite okurken diploma alana kadar sınavları geçmek için çalışmalarımız ve ay sonunda maaş alabilmek için bir ay boyunca yaptığımız çalışmaları örnek verebilirim. Sevdiğiniz işi yapmayı seçin, hayatınız sizin için değerli olsun... Gidilen yer kadar yapılan yolculukta önemlidir.

Davranışlar

2007-09-12T09:30:00.001+03:00

Hayatta hep size söylenenler ya arkadaşlarınız dertleridir ya da sevinçleridir bazende size teselli etmek için konuşurlar. Size aklındaki soruları söyleyen ya da sizin aklınızdaki sorulara cevap ararken bunları söyleyebilecek kadar güvendiğiniz bir arkadaşınız oldumu? Bazen derdiniz olduğunda arkadaşınıza anlattığınızda genelde duyduklarınız zaten size söylenmensini beklediklerinizdir. Her hangi bir katkısı olmaz sadece başkasından duyduğunuz için kendinize güveniniz artar. Kimse size o an aklınızdaki sorulara cevap vermez. Masum olduğunuzu düşünüp dert yandığınız arkadaşınız suçun sizde olduğunu söyledimi hiç. Sizin açınızdan baktığı için arkadaşınızın farklı şekilde olayları yorumlaması pek mümkün olmuyor.

Kendime hep soruyorum "...nerden geldim, nereye gidiyorum?", kendimi tanımaya çalışıyorum, davranışlarımı sorguluyorum ve ortaya çıkan sonuç diğer insanların size karşı hata yapması için sizin onlara karşı yaptığınız hatalardan ya da insanlar tam anlamıyla size nasıl davranacağını bilmemekten kaynaklanır. Sizin verdiğiniz değerlere göre insanlar sizlere davranır...

Çakıl Taşları

2007-09-06T22:00:00.001+03:00

Tozlu bir yolda yürüyorum ayakkabılarım kirlenmiş

Başımı yere eğdim gördüğüm çakıl taşlarını tekmeliyorum

Kafamda bir sürü düşünce ne yapcağımı bilemiyorum

Bugüne kadar kurduğum hayaller bir gün önce mutlu ediyordu beni

Oysa şimdi hayellerim yerini kafamda ne yapacağım sorusu almış?

Bilmem bu yolun sonunda hangi yöne gitceğimi bilemicem

Bir paptya arayacağım ve ona soracağım bana yol göstersin

Bir daha hayal kurana kadar çakıl taşları arayacağım

İsyana Teşvik

2007-09-06T12:01:00.001+03:00

Söz verilipte yapılmayan, bazı konularda çok sıkıntı çektiğimizi arkadaşlarla konuşurken neden yöneticilere iletmiyoruz sorunlarımızı diyerekten bir toplantı ayarladık. Bir hevesle beklediğimiz toplantı günü geldi çattı. Hazırlıklar yapıldı. Dokumanlara ince ayrıntıları sarı kalemle çizdik. Ve bir mail yöneticimizin işi çıkmış toplantıya gelemiyormuş. Maile cvp:

"Kendimi değersiz hissediyorum. Kullanılmış işi bitince bir köşeye atılmış. Ne zaman bir yer kirlense beni kullanıyorlar. Ben burdayım bağırıyorum ama benim sesimi kimse duymuyor. Ben bir temizlik beziyim."

Günün Duvar yazısı

2007-09-05T09:54:00.001+03:00

Ellerimle yüzümü kapadım belki görmemek için,

Ellerimle yüzümü kapadım belki utandığım için,

Ellerimle yüzümü kapadım belki kimsenin bilmemesi için,

Ellerimin arkasında ağladım, sadece kendim için.

Kiminle evlenilir?

2007-09-05T09:34:00.001+03:00

Çok hoşuma giden bir ropartaj. Kardeş sayısının çok olmasıyla kardeşlerimin evliliğini yakından inceleme şansım oldu. Bu makalede o ince noktalardan bir kaçına değinilmiş. Altını çizmek isterdim ama benim bakışımla sizin bakışınız bir olmayacağını düşünüyorum. Belkide sizin içinde birşeyler vardır.

http://www.kadinvizyon.com/article.php?aID=368

Papatyanın yaprakları?

2007-09-05T09:17:00.000+03:00

Hayatın sizin önünüze bir sürü seçenek sunduğu oldumu hiç, birini seçmek zorunda kaldınız mı? kaldıysanız zor bir seçimse çok düşünmünüzdür. ÖSS sınavında iki şık kalana kadar tüm şıkları eleyip, kağıdınıza bir papatya çizip yapraklarına hiç çizik attınız mı? Bir gece uyku tutmayıp, televizyona boş boş bakıp sonrada tamamen kapatıp, sigara içmediğiniz halde yanınızda bir kül tablası ve elinizde bir sigara hayal ettikten sonra sigara dumanıyla bir papatya çizip papatya falına baktınız mı? Seviyor...Sevmiyor... Seçim yapmak zorunda en sonra çare, en son umut papatya. Bu yüzden çok severim papatyaları...

Bir Fotoğraf Çektim Hayatımdan

2007-09-04T15:05:00.001+03:00

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Annemin elinde şekerler,

Ben onun peşinde şeker diyerek dolanıyorum

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Ben ve babamın bana yaptığı tahtadan araba,

Arabanın içinde yeni ağaçtan topladığım erik ve elmalar,

İp ile arabayı çekerek eve doğru gidiyorum.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan

Başımda bir şapka sınıfta oturuyorum ,

Saçlarımı yeni kestirmişim utancımdan şapkayı çıkaramıyorum.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Ellerim renga renk keçeli kalem ile boyanmış,

Yanımda onu görünce kalbim pırpır eden sınıf arkadaşım oturuyor,

O benim elimi ben onun elini boyamaya çalışıyoruz,

Benim yüzüm kıp kırmızı.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Sınıfta oturmuş onu seyrediyorum,

O sınıf arkdaşlarıma ve bana ders anlatıyor,

Ben güzelliğine hayran kalmışım.

Galiba aşık oldum.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Sanki dünyam yıkılmış, birşey düşünemiyorum,

Sessiz sedasın sınıfın köşesine oturmuş,

Boş boş ona bakıyorum.

Hatırladığım son sözler "Kendi kendine gelin güvey oluyorsun!"

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Hava soğuk yürüyorum.

Üzerimde beni soğuktan koruyacak hiçbirşey yok

Ama ben yine aldırış etmeden dersaneme gidiyorum.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Yurttayım telefon kulubesi izliyorum,

Telefon çalıyor ve koridorda bir ses '... Telefon var.',

Beni neden kimse aramıyor diye düşünüyorum...

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Sınavdan yeni çıktım ve benim için güzel geçmişti,

Artık başardığımı ispatladım,

Kimsenin beni okutabilceğine inanmıyorum,

Hedefim belliydi okumak değil artık girip bir işe para kazanmak.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Babam ve ben yan yana oturuyoruz,

Eskişehir giden otobüse bindik,

Babamı hiç böyle kendi kendine konuşurken görmemiştim,

Babamı üzenler için beddua okumak istedim,

Biliyorum beddua okuyanıda okumayıda hiç sevmem.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Evimiz çok kalabalık,

Herkesin gözünde yaş damlaları,

Ben tek bir tane bile göz yaşı dökmedim,

İçimde bir nefret vardı onlar dökerken ben dökemezdim.

Bir fotoğraf çektim hayatımdan,

Elime diplomayı aldım ve eve dönüyorum,

Sıradan bir gün olmasını ben istedim,

Geçmişte beni arayıp sormayanlarla,

Bu mutluluğu paylaşmak istemiyorum,

Paylaşmak istediklerimden çok uzağım ulaşamıyorum...

Yalnızlık

2007-09-04T10:59:00.001+03:00

Bir gündüz vakti dolarşırken sokakta, yürüdüğüm yolu paylaşırım sizlerle

Ne zamanki güneşin ışığı azalır, evli evine yerli yerine gider bende evimin yolunu tutarım

Karanlıktır odam ışığımı yakarım, yatağıma uzanırım

Beni yalnızlık bulur, beni yanlızlık vurur...

Mutluluk Halkası

2007-09-03T16:30:00.001+03:00

Herkes hayatta mutlu olmak ister. Benimde mutluluğu uzun uzun arayıp sonunda bir sürü nedenden mutlu olduğumu ama bir tanesinin değerli olduğu farkına vardım. Çoğu zaman birşeylere tek başına sahip olmak insanı mutlu eder. Bu bencillik gibi görünsede insanın bazende hakkı olabiliyor. Değerli olan mutluluk sevgi çemberinde yaşananlar. Sevdiklerinle paylaşmak. Belki senin aldığın ama başkasına verdiğin birşey. Onun karşılığında aldığın bir kucak sevgi dolu gösteri. Artık bunu sıkıca sarılmak. İki dudaktan çıkan bir teşekkür olarak mı değerlendirirsiniz bilmem. Bu güne kadar fazla tatmadığım. Ama bundan sonra sıkca yaşamak istediğim bir duygu. Mutluluk halkası oluşturmak. Özel bir gün olmasına gerek duymadan içinizde sıkıntılardan kurtulmak için sevdiğiniz birisine hediye almak. Sadece mutlu olmak değil insanın sevdikleri ile bağını güçlendiren, hayatta yaşanan dertlere,tasalara kolay boyun eğmeyen bir insan oluyorsunuz... Sevdiklerinize hediye vermek,farklı bir deyişle mutluluk halkası...

SMS

2007-09-03T03:02:00.001+03:00

Sevdiklerinize ne kadar değer verdiğinizi anlatmak istersiniz ve başlarsınız kelimeleri sıralamaya. O anılarımdan bir tanesi :

"Bir gün gelir gözlerini her açtığında karşında beni görürsün, bir gün gelir o günler geçer ve gözünü açtığında karşında ben yokum. Bizim ufaklığı sallarken uyuya kalmışım…"

Farkediş

2007-09-03T01:10:00.001+03:00

Geceleri bir sürü yıldız var gökyüzünde ama karanlık,

Gündüzleri sadece güneş var ama aydınlık.

Verilen Değerin Farklı Bir Anlatımı

2007-09-03T01:07:00.001+03:00

KARARSIZIM,SEN MI DEGERLISIN? SENI BANA GOSTEREN GOZLERIM MI?

KARARSIZIM,SEN MI DEGERLISIN? SENI BANA ANLATAN GOZLERIM MI?

KARARSIZIM,SEN MI DEGERLISIN? BANA GULUSUNU GOSTEREN GOZLERIM MI?

Özleme Dair

2007-09-03T01:04:00.001+03:00

Hiç zamanı durdurmak istedin mi? O anda gelmiyor ama zamanla o anı özlüyorum. O an senin gülüşünü gördüğümde zamanı durdurmak istiyorum. Sadece seni değil kendiminde donmasını istiyorum...Seni gördüğüm andaki sıcaklık hiç gitmesim içimden... Özlüyorum gülen yüzünü...

Elimde bir çift ayakkabı.

2007-09-01T22:27:00.001+03:00

Hiç hayatınızda ne yapmayı bilmediğiniz oldumu. Elbette olmuştur kuşkusuz. Benimde anlatmak istediğim öyle hissettiğim anılardan bir tanesi. Arkadaşlarımla sokaklarla saatlerce bisiklet ile gezdikten sonra tanıdık birinin bana bir çift ayakkabı vermesiyle başladı. "Annenin ayakkabıları" dedi sadece. Başka bir şey söylemedi. Yüzündeki acıyı bana bakışını görünce anlayamadım. Şaşırdım soru bile soramadım. Telaşlı bir şekilde dönüp gitti. Bende ayakkapları yük etmemek için eve doğru yol aldım. Neden annemin ayakkaplarını bana verdi? Eve kadar bu soruyu kendime kaç kere sorduğumu hatırlamıyorum. Annem nerde diye sormadığım için kendime kızıyorum. Eve geldiğimde her kesin yüzünde acı ve endişeli bir ifade vardı. Annemi göremedim. Şaşkın bir halde ablama annemin nerde olduğunu sordum. Annem yol kenarında beklerken, yoldan çıkan bir araba çarpmış. Hastaneye götürmüşler. Evdekilerin son durum hakkında bir fikirleri yoktu. Daha sabah annemi görmüştüm. "Annem şimdi nerde?" ve "Bir daha görebilcekmiyim?" sorularına yanıt aradım kafamda ne yapacağımı bilemeden kala kaldım.

Geriye bakan gözler ve dökülen gözyaşları?

2007-08-31T18:57:00.001+03:00

Hiç hayatınızda kendinizi özel hissettiniz mi? Önemli önemsiz bir çok kere hissetmişimdir. Unutumadıklarımdan iki tanesi bana bakıp dökülen göz yaşları… Beni önemli kılan neydi o kadar. Bu güne kadar fark etmediğim sevgiyi,gösterilmeyen ilgiyi ayrılık zamanlarında mı belli olması gerekirdi. Bakışlarda gördüğüm bir vedalaşma sanki, birdaha görüşmemek üzere. Son kere elini başıma koyup saçlarımı okşaması, son kez benim varlığımı hissetme duygusu. Ben onlara bugüne kadar birşey yapmadım, hep bencillik ettim hep istedim. Kimi zaman isteklerim için ağladım. Bazen isteklerimin karşılığını aldım, bazen alamadım. Bakışlardaki hediyeyinin büyüklüğünü anlıyorum ama nedenini anlamıyorum. Belki yavrusuna korumak isteyen köpekten onun için bu kadar korkuyorum,ne pahasına olsun korucaktır. Peki neden bu gözyaşları, toplasam benim için paha biçilmez bir değer. Biliyorum sadece o an değil her zaman düşünülmüşüm. O ana kadar birikmiş endişeler. Artık yapabilcekleri bir şey kalmamış, elinde olmadan herşeyi bırakıp gitme vakti gelmiş. Bana o kadar zor gelmiyor, onların yerine koyunca kendimi, gözüm arakada kalır kalmasına da göz yaşı dökemezdim. Son bir kez sarılır vedalaşırdım. Anlamak için anne ya da baba olmak lazım.

Farklı bir bakış açısıyla sevgi?

2007-08-31T17:34:00.001+03:00

Issız bir çölde, kumların üstünde duran su damlası.

Himalayalarda karların içinde açan papatya.

Dünyaya bulutların üzerinden bakan bir kişini, sonra gelip heycanlı bir şekilde anlatması.

Farenin peşinde beraber koşan kedi ve köpek.

Boyu yetmediği için arkadaşını sırtına çıkıp tahtayı silen bir çoçuk.

Bir ağaç ve agaca sırtlarını dayamış iki sevgili, ikiside farklı tarafa bakıyor.

Uçan bir güvercinin kafasına düşen bir elma.

Boyasız bir duvara yazılan iki harf.

Televizyonda oynayan resimler.

Bir mektup ve üzerindeki göz yaşı.

Arkasına bakmadan yürüyen bir çoçuk, ve onu izleyen bir çift göz.

İki telefona sahip ama konturleri olmayan annesi ve gurbetteki kızı.

Belki bir umut, belki bir şüphe ile arkasına hızlı bir şekilde bakıp sonra yavaş ve düşünceli bir yüz ifadesiyle önüne dönen genç.

Sizinde hiç hayatta böyle anları yakalayıp sevgi diye tanımladığınız oldumu?

Nedir bu semer?

2007-08-31T17:09:00.001+03:00

Hayat bu yaşlarda o kadar ağır gelmeye başladıkı, sanki ben eşeğim semerimdekilerde düşüncelerim, sevinçlerim, üzüntülerim, vs. kısacası semerin içindekide benim, onun üstünde bir semer, onun içindede ben varım. Böyle düşünüp baya gittikten sonra durdum dedim ki kendi kendime ben semerin içindekileri anlatayım. Kendimide anlatmış olurum. İşte semerin içindekiler, tabi o kadar laf söyledikten sonra semer nedir tanımlamak lazım.

Semer

at, eşek gibi hayvanların sırtına konulan; üstüne oturulan, yahut yük taşımak için kullanılan nesne.
Eşek büyüdü semer küçüldü. (Büyüyen çoçuğunuzla dalga geçmek isterseniz söyleyebilirsiniz.)
Boşan da semerini ye...(Bayılıyorum bu lafa çok klasik ama yerine cuk diye oturan bir laf...)

Anlaşıldığı üzere ben yük taşıma ile hayattaki yaşantımı benzetiyor ve kullanıyorum. Başka tarafa çekilmezse sevinirim.Şimdilik bu kadar.Bakalım semerimde neler varmış.